Θέλω να γίνω το μεσημεριανό γεύμα ενός βρικόλακα

«Είμαι η Γιούκι Κίτο. Είμαι βαμπίρ. Χαίρω πολύ.» Όταν μπήκα στο λύκειο, υπήρχε ένα κορίτσι βαμπίρ στην ίδια τάξη. Τι τρώνε τα βαμπίρ για μεσημεριανό; «Λοιπόν... δεν έχω φάει. Οι συσκευασίες αίματος για πόση είναι σε έλλειψη...» Τι;;! Είσαι καλά;; Δεν μπορεί να φάει ένα κανονικό μεσημεριανό, η μόνη της πηγή διατροφής είναι δυσεύρετη, και περνάει πάντα το μεσημεριανό διάλειμμα μόνη της... Δεν μπορώ να το αφήσω έτσι!! «Κίτο-σαν—θα πιεις το αίμα μου...;» Στο πίσω μέρος του σχολείου, όπου δεν υπήρχε κανείς, ξεκίνησε το μυστικό μας μεσημεριανό διάλειμμα.