Nadat ik mijn intelligente senior van de literatuurclub, die klein en schattig is, op mijn schoot nam, begon ze elke dag op mijn schoot te zitten.

Op een dag werd de stoel in de literatuurclub uitgeleend aan een andere club, waardoor er nog maar één stoel overbleef. Sho en Yuzu ruzieden lichtjes over wie de overgebleven stoel mocht hebben. Ze wilden allebei dat de ander zou zitten. Hun vriendelijkheid zorgde ervoor dat ze geen van beiden wilden toegeven, wat resulteerde in een patstelling. Uiteindelijk kreeg Yuzu haar zin en moest Sho alleen op de stoel zitten. Sho voelde zich schuldig dat hij als enige zat, maar toen kreeg hij een ingeving: "Wat als ik de stoel word als ik erop zit, en Yuzu-senpai op mijn schoot laat zitten?" ...en zo verder.