Сакам да бидам ручек на вампир

„Јас сум Јуки Кито. Јас сум вампир. Мило ми е што ќе се запознаеме.“ Кога се запишав во средно училиште, во истиот клас имаше девојка вампир. Се прашувам, што јадат вампирите за ручек. „Па... не јадам. Пакувањата со крв за пиење се дефицитарни...“ Штоо──!? Дали си добро!? Не може да јаде обичен ручек, а не може да го набави ниту единствениот извор на исхрана, па затоа секогаш го поминува одморот сама... Не можам да го оставам тоа така!! „Кито-сан── ќе ја цицаш ли... мојата крв!?“ Зад училишната зграда, каде што немаше никој, започна нашиот таен одмор за ручек.