Я хачу быць абедам вампіра

«Кіто Юкі. Я вампір. Прыемна пазнаёміцца». Калі я паступіў у старшую школу, у маім класе аказалася дзяўчына-вампір. Цікава, што яны ядуць на абед? «Гэта... я не ем. Пакеты з крывёю для піцця ў дэфіцыце...» Э-э-э!? Гэта нармальна!? Не можа есці звычайны абед, адзіная крыніца харчавання недаступная, і яна заўсёды праводзіць абедзенны перапынак адна... Я не магу пакінуць гэта так!! «Кіто-сан... хочаш... выпіць маёй крыві!?» За школьным будынкам, дзе нікога няма, пачаўся наш сакрэтны абедзенны перапынак.