Не так усё павінна было быць? Гэта шкада ~Я хачу жыць свабодна і як пажадаю~

«Здаецца, я кахаю Эсэра». Лізэ, якая рана страціла бацькоў і была ўзятая на выхаванне дзядзькам, сутыкаецца з бясконцымі цяжкасцямі: зводная сястра спрабуе адбіць жаніха, а дзядзька і зводны брат уцягваюць яе ў свае інтрыгі. Здавалася б, жыццё ў школе і адносіны з жаніхом прыносяць толькі праблемы, і дні становяцца горшымі за ўсё... але раптам знаходзіцца той, хто працягвае руку дапамогі!? (Заўвага: гэтая рука — пухнатая —!!!) Фэнтэзі пра сціплую арыстакратку, якую любяць жывёлы, і адзінокага юнака-чорную пантэру, напоўненае звярамі!